Filmbasis: “Heb je nergens om te wonen? Dan mag je naar de Cidade de Deus gaan.” De poging om zo het aantal Favelas (sloppenwijken) in het hartje van Rio terug te dringen bleek voor de inwoners zelf niet echt succesvol. Hun problemen werden verplaatst, in sommige gevallen verergerd. Het werd een plek ten zuiden van Rio de Janeiro genaamd Cidade de Deus (Siedadjie djie Deeuws, of anders City of God). Zo ook Busca pé (voetzoeker, of Raket in de Nederlandse ondertiteling) en zijn familie. Zijn broer zit in de bende “trio ternura” (teder trio). Ze overvallen vrachtwagens met gasflessen, voor de kick, voor de lol, voor een extra zakcentje en ook om wat te kunnen geven aan de inwoners van de stad van god. Op een dag wil het broertje (Dadinho, dobbelsteentje) van een van de bendeleden meedoen aan een overval op een hotel. Terwijl hij op de uitkijk hoort te staan schiet hij ieder levend wezen dood. Niemand weet precies wat er gebeurt is, maar dat wordt jaren later duidelijk, als het broertje (die later de bijnaam Zé Pequeno krijgt) terugkomt naar de stad. En kleine duivels.. die worden groot.

 

Passage: Jongetje: “Luister, ik rook, ik snuif.. Ik ben begonnen met bedelen toen ik een baby was. Ik heb autoruiten voor de stoplichten gewassen. Ik heb schoenen gepoetst, gestolen en gedood. Ik ben al een echte man.

 

Zé Pequeno: “Kijk man, onze foto in de krant! Wat staat er? Kan jij lezen?”

Jongen: “Alleen de plaatjes”.

 

Ze Pequeno: “Hey, jij daar!", met zijn geweer in zijn handen, "Pak die kip!”

 

Positieve punten: Achter de film schuilt een prachtige verhalenverteller. Grappig, lief, spannend, gruwelijk. Veelzijdig dus.

 

Negatieve punten: Het levert misschien een wat eenzijdig beeld op van Brazilië. Dit is althans het grootste bezwaar van een aantal Brazilianen.

 

Zien: Hell yeah! Zo snel mogelijk! Bij de meeste winkels is de DVD niet zo duur meer.

 

Mannen/ vrouwen: Zowel een aanrader voor mannen als vrouwen    

 

Gevoel erna: Als een rush, er gebeurt zoveel. Het beste samengevat, zoals een vriend zei toen ik de DVD even op pauze zette voor een refill, terwijl hij voorovergebogen naar de grond keek: “Jeetje.. wat een film..”

 

Duur: 2 uur en een kwartier

 

Extra: Zie hier de Engelstalige trailer en hier de Portugese (betere beelden). Er is veel te zeggen over de film, bijvoorbeeld dat een groot deel van de acteurs nog nooit geacteerd had. In sommige gevallen pakt dat niet zo goed uit, maar soms.. Kijk even naar deze schokkende scène om te zien wat ik bedoel.

Verder leidde de film tot een serie genaamd “Cidade dos homens” (City of men). Er is later een film van gemaakt die ook vertoond is bij het filmfestival van Cannes 2007.

 

Vandaag is het zover. De Zwarte Madonna zal de komende maanden veranderen in een hoopje stof.

 

Hoewel ik het gebouw vroeger niet zo mooi vond, heb ik het de laatste tijd leren waarderen. Sterker nog: ik vind het zielig voor haar.

 

Ervoor in de plaats komen twee kantoorgebouwen voor (in ieder geval) het ministerie van Binnenlandse Zaken en Justitie. Ook komt er een woontoren. Deze en andere gebouwen zullen aflopend in hoogte zijn, waardoor je je vanaf Centraal Station uitgenodigd moet voelen om naar de binnenstad te lopen. Ik zie het verband nog niet, maar ik laat me verrassen.

 

Ik heb het al eens eerder over de gebouwen gehad die het plekje van Madonna innemen en ik moet zeggen: I’m not impressed. Als ik er nu ’s avonds loop, krijg ik een sterk Gotham City gevoel. Wat dat is weet ik ook niet, maar het gebouw tegenover de Zwarte Madonna heeft een soort aflopende torens, elk een licht gericht op het topje. Alsof Batman elk moment met zijn cape langs een van die lichten kan zoeffen.

De Zwarte Madonna heeft mij regelmatig beschermt van de regen. Als ik hakjes aanhad, kaatste ze het tikken op de meest prachtige manier terug. Kan er nog snel een plaat worden opgenomen met gekaatste geluiden van de ZM als beat?

 

Een gebouw dat wat mij betreft meteen, nee gisteren nog neergehaald mag worden is een oostduitsland-voor-de-val-van-de-muur-achtig iets dat zich bevindt op de hoek van het Spui en de Kalvermarkt. Het ziet er vies, oud en verlaten uit.

De locatie van dit pand is een van de kanshebbers in de Plasterk-wetstrijd. Komt het Nationaal Historisch Museum hier ooit? Het ontwerp is vrij futuristisch. Ondanks dat het Den Haag als cultuurstad een stuk aantrekkelijker zou maken, ben ik toch meer voor een nieuwe woontoren. Niet te hoog, maar wel een stuk mooier. Grote kans dat ik er dan ooit nog een huisje zou willen kopen (indien mijn toekomstige verdiensten toerijkend zijn natuurlijk). Wel zou ik denk ik moeten wennen aan het aanhoudende bellen van my beloved Haagse trams op die hoek, en ik zal me waarschijnlijk ook moeten neerleggen bij het feit dat dat kruispunt ooit mijn dood zal betekenen.

Ik laat mijn kaartje zien aan de jongen die voor de deur van de zaal staat. “Je mag alleen naar binnen als je de titel van de film uit kan spreken”. Ik denk even na over hoe de film nu ook alweer heette. Ondertussen zie ik een grijns op zijn gezicht verschijnen. “Azul oscuro casi negro” zeg ik, en zijn gezicht veranderd in dat van een Spanjaard die zojuist voor het eerst het woord “hottentottententententoonstelling” heeft gehoord.

 

Filmbasis: Nadat zijn vader een infarct heeft gehad en blijvende hersenschade heeft opgelopen, neemt Jorge niet alleen de zorg voor hem op zich, maar ook het beheer van hun flat, zijn oude baan. Zijn leven is behalve zwaar en saai ook vervuld met drempels en tegenslagen die hem binnen zijn huidige bestaan houden. Zijn buurmeisje en grappige vriend zijn de lichtpuntjes in zijn leven. Nadat zijn gedetineerde broer hem verzoekt om zijn (eveneens gedetineerde) vriendin zwanger te maken, is Jorge echter verplicht beslissingen te maken. 

 

Passage: Broer van Jorge “Verdomme! Je hebt haar geneukt, vuile klootzak! Mijn eigen broer!”

Jorge: “Ik heb haar helemaal niet geneukt. Ik ben weggegaan toen ze het voorstelde.”

Broer van Jorge: “Oh… Waarom niet? Vond je haar niet geil? Doe het voor mij!”

 

Positieve punten: Amusant, mooie portretten, onverwachte wendinkjes.

 

Negatieve punten: De regisseur is debutant, maar zet wederom een typisch Spaanse film neer.

 

Zien: Ja! Weer eens iets anders dan Hollywood. Met name als je nog niet zoveel Spaanse films hebt gezien.

 

Mannen/ vrouwen: Beide

 

Gevoel erna: Eerst: “Jeetje…” daarna: “Typisch..” later: “Hmm.. daarom”

 

Duur: Bijna 2 uur

 

Extra: Ik heb me de hele film gewacht op de reden waarom de film Azuloscurocasinegro (Donkerblauwbijnazwart) heet. Achteraf besefte ik me dat als de levens van Jorge, het vriendinnetje van de broer en de vriend van Jorge een kleur zouden hebben, het nog net niet zwart zou zijn.

Zie hier de trailer, helaas zonder ondertiteling

 

Beoordeling: 4 Thumbs up